W stomatologii obrazowej jakość zaczyna się od instrukcji, ustawienia pacjenta i kontroli artefaktów.
Język na podniebieniu, bezruch, usunięcie metalu i prawidłowe zagryzienie uchwytu to realna część badania.
Ustawienie głowy, detektora i wiązki wpływa na ostrość, powiększenie i zniekształcenie.
Cienie metalu, ruch, niedopasowanie, smugi i powietrze mogą udawać problem kliniczny.
Dobre badanie to obraz diagnostyczny wykonany z uzasadnioną i zoptymalizowaną ekspozycją.